بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ « 1 » يعنى مردان مؤمن و زنان مؤمنه بعضى ايشان يارىكننده يا دوست‌دارنده‌اند بعضى ديگر از خودشان را دلالت بر عموم ولايت به معنى محب و ناصر مىكند معنى ندارد . كسى نگويد كه : حمل كردن ولى بر معنى اولى به تصرف مناسب آيهء سابقه نيست ، و آن اين است : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ مَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ « 2 » يعنى : اخذ مىكند يهود و نصارى را دوستان و نصرت كنندگان بعض ايشان دوستان بعض ديگرند و كسى كه دوست اخذ كند ايشان را بدرستى كه او از ايشان است ، يعنى : گويا از ايشان است . و مناسب لاحقه هم نيست كه : وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ « 3 » است ، يعنى : كسى كه تولى كند خدا را و رسول او را و آنانى كه ايمان آورده‌اند پس بدرستى كه گروه اللّه تعالى همين ايشان غالبند . زيرا كه : چون فاعل « يتولّ اللّه » ضمير « من » است و « اللّه » مفعول او ، و تولّى كه واقع شود به اللّه تعالى به معنى اولويت به تصرف نمىتواند بود بلكه به معنى محبّت خواهد بود زيرا كه در عدم مناسبت اين دو آيه نظر است . اما آيهء لاحقه به واسطهء آنكه وقتى كه از آيهء إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ اولى به تصرف اراده شود معنى وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ . . الى آخره اين است كه : و كسى كه اخذ كند اللّه و رسول او را و آنانى كه ايمان آورده‌اند اولى به تصرف پس او از حزب اللّه تعالى است و همان حزب اللّه تعالى غالب‌انند ، نه آنكه معنى وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ . .

--> ( 1 ) . توبه ( 9 ) : 71 . ( 2 ) . مائده ( 5 ) : 51 . ( 3 ) . مائده ( 5 ) : 56 .